«تسلای بزرگ» شخصی‌ترین فیلم لِو کولشوف است که هم حقایق زندگی او و هم افکارش درباره جایگاه هنرمند در واقعیت معاصر را منعکس می‌کند. این تنها فیلم سینمای شوروی در آن سال‌ها بود که پرسش نقش یک فرد خلاق در جامعه را مطرح کرد.

یک رهبر کمونیست خردمند و بخشنده تصمیم می‌گیرد کارگر جوانی به نام کارل رن را به عنوان نماینده بین‌المللی به اتحاد جماهیر شوروی بفرستد؛ آن هم پس از آنکه این کارگر از صف اعتصاب فرار کرده و نسبت به روش‌های مبارزه طبقاتی در کشور خود ابراز تردید کرده بود.